Problematiek

De verborgen ramp
Naar schatting hebben 35 miljoen kinderen in ontwikkelingslanden een zo ernstige handicap, dat ze revalidatie nodig hebben om hun capaciteiten te kunnen benutten, om zich te ontplooien, om mee te kunnen doen, om zo zelfstandig mogelijk te worden. Verreweg de meesten krijgen geen enkele behandeling, geen enkel hulpmiddel, geen enkele scholing. Door een tekort aan geld, aan kennis, aan vertrouwen in hun mogelijkheden.

Armoede en handicap
De wisselwerking tussen armoede en handicaps houdt zichzelf in stand. Gebrek aan goede voeding, hygiëne en prenatale zorg verveelvoudigt de kans, dat ouders een kind met een handicap krijgen. En wordt een kind geboren zonder handicap, dan loopt het veel meer risico om alsnog gehandicapt te raken dan een kind in een welvarend land. In de eerste plaats door ondervoeding, maar ook door ziektes als polio, malaria, tuberculose en hersenvliesontsteking, door oorlogsgeweld of een ongeluk, veroorzaakt door de onveiligheid van hun leefomgeving.

Doorbreken van de vicieuze cirkel
Soms kan een handicap met een behandeling worden verholpen. Vrijwel altijd is een verbetering van de kwaliteit van leven mogelijk, ofwel rechtstreeks door de revalidatie van het kind ofwel indirect doordat ouders leren hoe ze het best kunnen omgaan met de handicap van hun kind. Het is wrang, dat armoede ook deze verbetering vaak in de weg staat. Niet kunnen revalideren betekent voor een kind met een handicap in een ontwikkelingsland meestal: afhankelijker blijven dan nodig is; een belemmerde sociale, emotionele en cognitieve ontwikkeling; een toekomst zonder perspectief. Het blijft gevangen in de vicieuze cirkel: armoede vergroot de kans op handicaps, een handicap vergroot de kans op armoede. Tenzij het hulp krijgt.

Overtuiging
Belangrijkste drijfveer van het Liliane Fonds is de onwrikbare overtuiging, dat ieder mens van betekenis is en moet kunnen leven in menselijke waardigheid, en het schrijnende besef dat onnoemelijk veel kinderen met een handicap in ontwikkelingslanden allerminst meetellen en gevangen zitten in een uitzichtloos bestaan.