40 jaar Liliane Fonds: verbinding maakt het verschil

Het begon met één kind en één vrouw met een missie. Liliane Brekelmans ontmoette de jonge Agnes en gaf haar een kans in het leven. Hulp aan meer kinderen volgde snel. Op 14 maart 1980 was het Liliane Fonds een feit. Nu, veertig jaar later, is het uitgegroeid tot een wereldwijd netwerk.

In dit jubileumjaar delen wij dubbelportretten van personen die verbonden zijn aan het Liliane Fonds en de kinderen met wie zij zich verbonden voelen.

"We zijn allen één"

Liliane (Lieke) en Ignaas ontmoeten Agnes (15) in 1976 op Sumatra, Indonesië. Lieke herkent zich in het meisje dat, net als zijzelf, verlamd is geraakt door polio. Terug in Nederland benaderen Lieke en Ignaas verschillende hulporganisaties. Ondersteuning geven aan één kind blijkt nergens mogelijk. Dus gaan Lieke en Ignaas, samen met familie en vrienden, zelf sparen. Nieuwe hulpaanvragen volgen. In 1980 is het Liliane Fonds een feit.

Agnes werd door haar familie bij een weeshuis achtergelaten. Ze had geen opleiding, geen perspectief. Het geld dat Lieke en Ignaas hadden gespaard, maakten ze over naar het weeshuis. De leiding schafte een naaimachine aan, waarop Agnes en andere meisjes leerden werken. Agnes heeft jarenlang zelfstandig gewoond en de kost verdiend als naaister. In de geschiedenis van het Liliane Fonds leeft Agnes voort als 'het eerste kind'.

"Misschien kan ik iets voor het Liliane Fonds betekenen?"

Eind 1987 was er brand bij het Liliane Fonds in Vlijmen. Rina hoorde het nieuws en dacht: ‘Misschien kan ik iets betekenen?’ Meteen kon ze starten als vrijwilliger bij de receptie. Meer dan dertig jaar later is Rina daar nog steeds te vinden. Ook maakt ze zogenoemde ‘fotobladen’ over geholpen kinderen. Eén kind zal ze nooit vergeten: Apewe. ‘Hij was opgesloten in de schuur. Zijn moeder kon niet anders.’

Apewe (8) uit Tanzania kon door een hersenbeschadiging niet praten, zitten of staan. Ook was hij ondervoed. Zijn moeder moest hem achterlaten als ze op het land ging werken. Toen Apewe eenmaal werd ontdekt, kreeg hij medische zorg en fysiotherapie. Hij ging met sprongen vooruit. Inmiddels is Apewes kijk op de wereld veranderd: van liggend in de schuur, naar zittend in het gezin.

Op 12 maart 2020 werd Rina door de Heusdense burgemeester Willemijn van Hees onderscheiden met een lintje voor tweëndertig jaar vrijwilligerswerk. Ze is benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Rina ziet nog geen enkele reden om met haar vrijwilligerswerk te stoppen. Ze is pas 76.

“Ieder kind hoort erbij. Dat geven we ook mee op onze knutselclub.”

Het idee had ze al langer: een club waar kinderen knutselen om andere kinderen te helpen. Elke woensdagmiddag ruimde Paulien haar huiskamer leeg. Zo’n 25 kinderen maakten kaarten en andere knutsels die ze verkochten. Voor het SBS6-programma ‘Nederlanders in ontwikkeling’ reisde Paulien naar Indonesië. Eén kind maakte grote indruk: ‘Anwar kon door polio niet lopen. Toch deed hij dapper mee.’

Anwar (12) uit Indonesië liep op zijn knietjes, in slippers. Door polio waren zijn voeten vergroeid. Toch probeerde hij rechtop te lopen. Zijn wilskracht was enorm. Op Sumatra werd hij twee keer geopereerd. Daarvoor moest hij anderhalf jaar van huis, alleen, zonder zijn familie. Nu kan hij lopen. En eindelijk naar school. Anwar geniet van alles wat hij nu kan.